Wat blijft er over nadat we arganolie persen?

Wanneer we argankernen persen, kijken de meeste mensen automatisch naar één kant van de machine. Naar de olie die eronder uitdruppelt.

Dat is logisch. Langzaam verschijnt de goudkleurige arganolie en precies daarvoor zijn de kernen de pers ingegaan. Maar aan de andere kant gebeurt óók iets. Daar komt een samengeperste massa uit de pers: de arganperskoek.  Voor veel mensen lijkt dat misschien gewoon het restproduct van olie maken. Maar dit wordt al eeuwenlang gebruikt als natuurlijk scrub.

De hele arganvrucht heeft waarde

Voordat een argankern bij ons in het atelier terechtkomt, is er al veel werk aan voorafgegaan.

De arganvrucht groeit aan de boom in Zuid-Marokko. De schil wordt daarvan verwijderd met de hand. De harde noot wordt gekraakt met de hand en daaruit komt uiteindelijk de kern die wij gebruiken om onze olie te persen.

De schil wordt gebruikt als diervoeding voor o.a. berggeiten. De schaal van de noot dient als brandstof in traditionele steenovens. Als je weet hoeveel stappen eraan voorafgaan, voelt het vreemd om na het persen zomaar een deel weg te gooien. Zeker omdat het al eeuwen gebruikt wordt als natuurlijke scrub.

Van perskoek naar exfoliërend poeder

De perskoek is het vaste materiaal dat overblijft nadat een groot deel van de olie uit de argankernen is geperst. De textuur is compleet anders dan die van de olie. Droog. Stevig. Ruw. En juist dat bracht ons bij het idee om de perskoek verder te verwerken tot een fijn product dat gebruikt kan worden voor exfoliatie. Zo ontstond ons Argan Exfoliating Powder.

Van dezelfde argankern krijgen we dus twee totaal verschillende producten. Eerst de vloeibare arganolie. Daarna het vaste materiaal dat we verder verwerken tot de juiste korrel. Dat contrast vinden we misschien wel één van de mooiste onderdelen van het productieproces.

Waarom we dit graag laten zien

Duurzaamheid wordt tegenwoordig snel een marketingwoord. Een groene verpakking, een recyclelogo of een mooie tekst is makkelijk gemaakt. Voor ons zit duurzaamheid juist vaak in veel kleinere beslissingen. Wat doen we met wat er op onze werkbank overblijft? Kan iets opnieuw worden gebruikt? Kunnen we minder verspillen? En kunnen we dat proces zichtbaar maken? De arganperskoek is daar een heel concreet voorbeeld van.

Wanneer je bij ons ziet hoe we olie persen, zie je de perskoek tegelijkertijd ontstaan.